Blog


Tzortzis Roussos

Του δικηγόρου
Τζώρτζη Ρούσσου

Το Ηλεκτρονικό Εμπόριο απαιτεί κατάρτιση ηλεκτρονικής σύμβασης

Η ολοένα αυξανόμενη χρήση του διαδικτύου για εμπορικούς σκοπούς επιφέρει και την εστίαση μας στο χώρο των συμβάσεων που πρέπει να συνάπτουν τα δύο μέρη. Ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης φύσης του ηλεκτρονικού επιχειρείν δεν μπορεί παρά οι συγκεκριμένες συμβάσεις να διακατέχονται από ιδιαίτερο καθεστώς. Στην περίπτωση λοιπόν των εμπορικών συναλλαγών μέσω Διαδικτύου, κάνουμε λόγο για συναπτόμενες με ηλεκτρονικά μέσα συμβάσεις, τις λεγόμενες online συμβάσεις.

 

«Προτυπωμένες» οι online συμβάσεις

Οι συγκεκριμένες συμβάσεις λοιπόν είναι συμβάσεις προσχωρήσεως. Αυτό σημαίνει ότι  δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών αλλά είναι δεδομένα κείμενα που ορίζουν κάθε φορά οι ιδιοκτήτες-διαχειριστές των δικτυακών τόπων. Υπό αυτό το πρίσμα οι επισκέπτες, χρήστες του διαδικτύου, είτε τους αποδέχονται και κάνουν χρήση του δικτυακού τόπου, είτε όχι οπότε και αλλάζουν διεύθυνση. Ετσι

Ετσι οι online συμβάσεις αφορούν όλους τους ιδιοκτήτες-διαχειριστές δικτυακών τόπων, είναι υποχρεωτικές και πρέπει να είναι προσιτές στους επισκέπτες . Γι΄αυτό το λόγο τα σημεία πρόσβασης (links) πρέπει να είναι τοποθετημένα σε εμφανές σημείο της κεντρικής σελίδας κάθε δικτυακού τόπου.

 

Πως καλύπτεται ο καταναλωτής

Οι συμβάσεις που συνάπτονται με ηλεκτρονικά μέσα επιτρέπονται από την οδηγία 2000/31 (και από τα Προεδρικό Διάταγμα 131/2003 μέσω του οποίου ενσωματώθηκε η κοινοτική οδηγία), όμως ο κοινοτικός νομοθέτης εξαιρεί τις εξής κατηγορίες συμβάσεων:

  • οι συμβάσεις που θεμελιώνουν ή μεταβιβάζουν εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτων
  • οι συμβάσεις οι οποίες απαιτούν εκ του νόμου την προσφυγή σε δικαστήρια, δημόσιες αρχές ή επαγγέλματα που ασκούν δημόσια εξουσία
  • οι συμβάσεις που εμπίπτουν στο οικογενειακό ή κληρονομικό δίκαιο.
  • Συμβάσεις εγγυοδοσίας και κάθε και κάθε συναφούς ασφάλειας από πρόσωπα που επιδιώκουν στόχους μη εντασσόμενους στο πλαίσιο της εμπορικής ή επαγγελματικής τους δραστηριότητας.

 

Στάδια της σύμβασης ηλεκτρονικού εμπορίου

Στην πράξη η σύμβαση ηλεκτρονικού εμπορίου πραγματοποιείται με την ανταλλαγή δηλώσεων βουλήσεων των συμβαλλόμενων μερών (και ξεκινά σύμφωνα με το ενοχικό δίκαιο με την δήλωση βούλησης που περιέχει πρόταση) μέσω της αποστολής μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή με επικοινωνία, η οποία πραγματοποιείται δια μέσω της ιστοσελίδας (site) του ενός συμβαλλομένου. Επιπλέον τίθεται ως προϋποθέση η προσφορά να απευθύνεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο και να είναι επαρκώς ορισμένη ως προς τα κινητα πράγματα και να καθορίζει ρητά ή σιωπηρά την ποσότητα ή την τιμή ή να περιέχει ενδείξεις που επιτρέπουν τον προσδιορισμό τους.

 

Πότε επέρχεται η νομική δέσμευση

Σε κάθε περίπτωση το π.δ. προβλέπει πως η σύμβαση καταρτίζεται, και η νομική δέσμευσή της επέρχεται τη στιγμή που το αποδεικτικό παραλαβής της αποδοχής της πρότασης του φορέα παροχής υπηρεσιών παραληφθεί από το αντισυμβαλλόμενο μέρος. Επειδή η δήλωση βούλησης μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή χαρακτηρίζεται ως δήλωση μεταξύ απόντων είναι απαραίτητη η περιέλευση της στον αποδέκτη για να παράγει τα αποτελέσματά της. Μάλιστα, ο νομοθέτης εισάγει τεκμήριο λήψης της παραγγελίας και του αποδεικτικού παραλαβής, ορίζοντας πως η παραλαβή τους από τον αγοραστή θεωρείται συντελεσθείσα τη χρονική στιγμή κατά την οποία είναι εφικτή με ηλεκτρονικά μέσα η πρόσβασή του στα παραπάνω στοιχεία. Μέχρι το σημείο αυτό άλλωστε μπορεί ο αποδέκτης της υπηρεσίας να ανακαλέσει την αποσταλείσα δήλωση βουλήσεως και να διορθώσει τυχόν λάθη ή παραλήψεις του. Βέβαια αυτό συνεπάγεται και την προβλεπόμενη από το ΠΔ υποχρέωση του εμπόρου να δίνει τεχνικά τη δυνατότητα αυτή στον καταναλωτή.

Σχετικά Άρθρα
Back to top
Loading