Τελευταίως ανακαλύπτουν τα Τραπεζικά Ιδρύματα της χώρας μας αυτό που σε άλλες – ανεπτυγμένες – χώρες ισχύει προ πολλών ετών: την πραγματική έννοια των ηλεκτρονικών συναλλαγών η οποία φυσικά και δεν μπορεί να περιορίζεται στην πλαστική κάρτα που ξέραμε ως τώρα. Καταντήσαμε να λέμε δηλαδή ευτυχώς που ζούμε τον τραπεζικό έλεγχο των κεφαλαίων (capital control στην κοινή νεοελληνική) για να πιεστούν οι τράπεζές μας να δείξουν ένα κάπως πιο τεχνολογικό προφίλ και αντιστοίχως οι καταναλωτές να υιοθετήσουμε νέες μεθόδους πληρωμών.

Έτσι λίαν εσχάτως βομβαρδιζόμαστε από διαφημίσεις σχετικά με την “προηγμένη” τεχνολογία που μας παρέχουν οι τράπεζες για να διαχειριζόμαστε τα χρήματα (που δεν έχουμε πια, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).Μάθαμε τις εφαρμογές από τα έξυπνα κινητά για να βλέπουμε την ανάλυση των τραπεζικών μας λογαριασμών, ενημερωθήκαμε με ποιο τρόπο μπορούμε να πληρώνουμε στα διάφορα καταστήματα και επιχειρίσεις με το κινητό μας τηλέφωνο (όσα τουλάχιστον διαθέτουν το σύστημα NFC για την άμεση επικοινωνία με το pos της κάθε επιχείρησης), μάθαμε και για πληρωμές μέσα από το facebook, και ακούσαμε και (τεχνολογικά) ευτράπελα όπως ότι για να πληρώσουμε με το κινητό μας από συγκεκριμένη τράπεζα θα πρέπει να αλλάξουμε την sim και να πάρουμε μία άλλη από συγκεκριμένη εταιρεία κινητής τηλεφωνίας που θα μας επιτρέπει να πληρώσουμε σε ένα πχ supermarket… (ασχολίαστο).

Το σίγουρο όμως είναι πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αυτού του είδους οι συναλλαγές μπαίνουν για τα καλά στη ζωή μας. Ετοιμάζεται άλλωστε το νέο νομοσχέδιο που οι περισσότερες επιχειρίσεις και όλοι η ελεύθεροι επαγκελματίες θα πρέπει υποχρεωτικά να διαθέτουν σύστημα ηλεκτρονικών πληρωμών.

Ως εδώ καλά και πραγματικά κατά την κρίση του γράφοντος δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μας στην εξέλιξη και στο οικονομικό νοικοκύρεμα (βλέπε περιορισμό μετρητών, άρα και μαύρου χρήματος, άρα και φοροαποφυγής). Αυτή είναι η εξέλιξη και σταδιακά θα επικρατήσει, ειδικά στους νεώτερους και προσωπικά χαιρετίζω έξυπνες υπηρεσίες που σου δίνουν τη δυνατότητα να στείλεις χρήματα σε έναν δικό σου άνθρωπο άμεσα χωρίς την ανάγκη λογαριασμού ή κάρτας, αλλά απλά με έναν κωδικό που θα πληκτρολογήσει στο ΑΤΜ και θα λάβει το ποσό που του στείλαμε!

Χρειάζεται όμως να έχουμε και νέα δεδομένα στο νου μας σε επίπεδο νομικής ευθύνης και εξηγώ:

Μέχρι σήμερα τα όποια νομικά προβλήματα είχαν παρουσιαστεί είχαν να κάνουν με την κλοπή ή απώλεια μιας κάρτας από τον κάτοχο και την πραγματοποίηση αγορών ή αναλήψεων από το χρήστη μέχρι να το αντιληφθεί ο κάτοχος και να προβεί σε ακύρωσή της. Αυτή η περίπτωση λίγο πολύ είχε κριθεί νομολογιακά και τα δικαστήριά μας είχαν αποφανθεί ότι σε περίπτωση που ο κάτοχος της κάρτας δεν έκανε κάποιο σοβαρό λάθος όπως π.χ. να έχει στο πορτοφόλι του μαζί με την κάρτα και ένα χαρτάκι με το pin της για να μην το ξεχάσει, τότε αποζημιωνόταν για το ποσό που είχε χάσει. Εφόσον δηλαδή ο κλέφτης εκμεταλευόταν κενό στο σύστημα ασφαλείας της τράπεζας που είχε εκδώσει την κάρτα και όχι πλημμελή φύλαξη του κατόχου, τότε η ευθύνη μεταβιβαζόταν στην τράπεζα και άρα βαρυνόταν αυτή με το ποσό που είχε ζημιωθει ο κάτοχος της κλαπείσας κάρτας.

Με τη χρήση όμως του κινητού μας ή της ταμπλέτας προκειμένου είτε να διαχειριστούμε τους λογαριασμούς μας, είτε να πληρώσουμε για διάφορες συναλλαγές, τα πράγματα δυσκολεύουν με την έννοια ότι θα είναι πιο δύσκολο να αποδείξει ο χρήστης του συστήματος – πελάτης της τράπεζας ότι πιθανή κλοπή των στοιχείων του δεν έγινε από δική του αμέλεια.Κάτι τέτοιο γίνεται αντιληπτό αν σκεφτούμε το εξής παράδειγμα: βρισκόμαστε σε ένα δημόσιο δίκτυο ιντερνετ, πχ σε καφετέρια, και χρησιμοποιούμε το κινητό μας για να ελέγξουμε το υπόλοιπο του λογαριασμού μας. Τέτοια ενέργεια είναι “βούτηρο στο ψωμί των χακερς” για να αποκτήσουν πλήρη πρόσβαση στα τραπεζικά μας δεδομένα και να τα νοικοκυρέψουν καταλλήλως. Ποιός θα ευθύνεται για κάτι τέτοιο; η τράπεζα ή ο χρήστης της εφαρμογής της;

Μέχρι λοιπόν τα δικαστήριά μας να δώσουν την παγιωμένη τους άποψη για τα νέα αυτά δεδομένα που θα προκύψουν καλό είναι να τηρούμε μερικούς πολύ βασικούς κανόνες:

  1. Οι εφαρμογές αυτές έχουν σκοπό να μας διευκολύνουν σε κάποιες περιπτώσεις και όχι να αντικαταστήσουν πλήρως την πλαστική κάρτα ή τα μετρητα (τουλάχιστον όχι άμεσα).
  2. Επ ουδενί δε χρησιμοποιούμε δημόσια ασύρματα δίκτυα για τη χρήση τέτοιων εφαρμογών.
  3. Προτιμούμε τον πάροχο της κινητής μας τηλεφωνίας ή ακόμα καλύτερα το οικιακό μας ασφαλές δίκτυο για τη μεγαλύτερη ασφάλεια των δεδομένων μας.
  4. Βοηθάμε με τα σχόλιά μας  τους τεχνικούς που αναπτύσσουν αντίστοιχες εφαρμογές για τη βελτίωσή τους σε επίπεδο ασφάλειας, ενημερώνοντας για όποια τυχόν αστοχία υποπέσει στην αντίληψή μας (όλες οι εφαρμογές στο play store της google και app store της apple παρέχουν τη σχετική δυνατότητα).

Με αυτά κατά νου μπορούμε να έχουμε αρκετά ήσυχο το κεφάλι μας χωρίς να χρειάζεται να αποτάξουμε το σατανά της τεχνολογίας και της προόδου.